Histórias em quadrinhos

Igual me estou portando moi ben en São Paulo, pois hai uns días recibín un regalo muito engraçado, unha história em quadrinhos. Curioso nome para se referir aos tebeos de toda a vida, unha pena non poder ver a cara da Isa cando preguntou na Fnac pola secçao de cómic, a quadrinhos debeu quedar, e non será pola cantidade de anglicismos que teñen os brasileiros.

O libro en cuestión é Memória de Elefante, de Caeto. Nel ilustra de modo autobiográfico as súas peripecias en São Paulo, os detalles da vida do artista que ten que loitar contra os fracasos continuos profesionais e persoais. Marcado polo alcoholismo, un pai enfermo, unha vida bohemia e depresiva que se xunta coa súa continua falta de parné. E non conto máis, espero que o leades, merece a pena.

Caeto é ilustrador, e foi editor dos fanzines Sociedade Radioativa e Glamour Popular onde publicou as súas Hqs, deixo o enderezo do seu blog por se lle queredes botar un ollo: http://caetoilustra.blogspot.com/.

Barra do Sahy

Como os auténticos paulistanos chegou a fin de semana e escapamos da cidade. Neste caso o sitio elixido foi a Barra do Sahy, unha praia ben linda do municipio de São Sebastião, a 150 quilómetros de São Paulo. Rodeada dunha exuberante mata atlántica e cunhas impresionantes vistas a unhas ilhas chamadas, polas creativas xentes da rexión, As Ilhas. 

A viaxe ata alí, como case todo neste país, foi bastante caótica. Un percorrido que nun coche particular se fai nun par de horas, a nós levounos catro. Iso si, chegamos descansadiños e alimentados de coxinhas e salgados varios, dos que o noso “motorista”, deducimos, sacou unha boa comisión. Tamén tivemos o pracer de coñecer un baiano duns corenta e tantos, lingüista de rúa, que nos confundiu con paulistanos e acabounos preguntando se a España estaba ao lado do Xapón (efecto terremoto??).

Deixamos unha pequena reportaxe gráfica para que vexades que mereceu a pena.

O bairro

Rua Martiniano de Carvalho, Bixiga

Bexiga, Bixiga ou Bela Vista?

Estes son os tres nomes dos que podemos botar man para falarmos do noso barrio. Bela Vista é o nome oficial, Bixiga é como se lle coñece popularmente e Bexiga como se lle chamou nun primeiro momento.

A rexión do Bexiga ou Bixiga ten ese nome por pertencer estas terras ao portugués Antonio Bexiga , un señor que gañou este apelido despois de ser acometido pola varíola -á que nós popularmente tamén lle chamamos vexigas- Foi alá polo século XIX, en pleno apoxeo da urbe brasileira, cando o Bexiga acolleu a italianos e escravos liberados, que aquí exercerían os seus oficios e, consecuentemente, axudarían no desenvolvemento da cidade.

Seica foron dous os factores que puideron influír na mudanza do seu nome. O primeiro por un sentido pexorativo da palabra bexiga, o segundo foi a forma popular de se expresar que, debido ao xeito coloquial do falar e ao forte sotaque italiano, mudou máis común o uso do i en lugar do e.

Actualmente, coñecido por centro de diversión e efervescencia cultural, polas súas cantinas e pizzarías, por ser o berce do teatro brasileiro, polas súas características arquitectónicas do pasado; o Bexiga ou Bixiga acolle unhas das comunidades máis tradicionais e queridas polos paulistanos.